Creative Thailand

ปรากฏการณ์ทะยานความฮอตของธุรกิจบันเทิงไทยในต่างแดน ฤาเมืองไทยจะกลายเป็นเกาหลีแห่ง AEC?

เจมส์จิที่ไม่ได้กินกิมจิมาแต่อ้อนแต่ออกแต่กลับสร้างปรากฏการณ์โอปป้าซารางเฮในเกาหลี ป้อง-ณวัฒน์ กับสถานะซุปตาร์แห่งจีน มาริโอ้ เมาเร่อ ที่ดังเปรี้ยงปร้างในฟิลิปปินส์ แบมแบม GOT7 ลิซ่า Blackpink กระทั่งละครเกาหลีรีเมคเวอร์ชั่นไทยอย่าง Princess Hours ที่มียอดวิวถล่มทลายในจีน อะไรคือสิ่งขับเคลื่อนธุรกิจบันเทิงไทยให้พุ่งทะยานความฮอตไปทั่วเอเชียแบบฉุดไม่อยู่ ฤาจะถึงเวลาที่ธุรกิจบันเทิงไทยจะสำแดงเดชไปทั่ว AEC? อิษยา สินพงศพร อาจารย์ประจำภาควิชาการสื่อสารแบรนด์ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ  ว่าที่ดอกเตอร์จาก SOAS เจ้าของวิทยาพนธ์ว่าด้วยละครไทยรีเมคจากละครเกาหลี ผู้สวมหมวกอีกใบในฐานะติ่งเกา(หลี) จะมาวิเคราะห์ทิศทางธุรกิจบันเทิงไทยในต่างแดนในมุมมองที่ตรงไปตรงมาและน่าสนใจยิ่ง 


อุตสาหกรรมบันเทิงและวัฒนธรรมของเกาหลีนั้นนับเป็นกรณีศึกษาชั้นยอดว่าด้วยการส่งออกวัฒนธรรมในฐานะสินค้าไปทั่วโลก สื่อบันเทิงทุกแขนง ล้วนแล้วแต่มีเหล่าแฟนคลับผู้ปวารณาตัวเป็นติ่งอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง  แม้บ้านเราจะถูกวัฒนธรรมเกาหลีอัพเพอร์คัตใส่แบบไม่ยั้ง แต่ธุรกิจบันเทิงไทยในปัจจุบันใช่ว่าจะยอมให้ถูกรัวหมัดแต่ฝ่ายเดียว ทว่าปล่อยหมัดเด็ดฮุคใส่เหล่าแฟนคลับในต่างแดนให้หงายกลับไปบ้างเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นภาพยนตร์ ละคร  รายการโทรทัศน์ที่หลายประเทศเริ่มซื้อลิขสิทธิ์ไปฉาย ศิลปินดารานักแสดงที่โกอินเตอร์อย่างงดงาม ยังมิวายข้ามไปถึงวงการบันเทิงฝั่งเกาหลีที่มีไอดอลไทยไปเป็นศิลปินดังอีกนับไม่ถ้วน หนึ่งในความสำเร็จทั้งหลายเหล่านี้นับว่ามาจากผลพวงของพลังแห่งโลกโซเชียลที่ทำให้วงการบันเทิงบ้านเราขับเคลื่อนในเอเชียได้อย่างน่าชื่นใจ 

แต่หากวิเคราะห์ให้ลึกลงไปอีกขั้น ปัจจัยที่จะทำให้ไทยกลายเป็นเกาหลีแห่ง AEC โดยสมบูรณ์แบบคือการวางหมากทางธุรกิจสื่อบันเทิงให้กว้างและรอบด้านขึ้น อย่างซีรีส์เกาหลีที่ไม่ได้ผลิตมาเพื่อคนเกาหลีเท่านั้น แต่ยังมองไปไกลถึงตลาดเอเชีย ในขณะที่กลุ่มเป้าหมายแรกของการผลิตละครในบ้านเราคือเพื่อให้คนไทยดูก่อน หากได้รับความนิยม มีกระแสในโลกโซเชียลขึ้นมา แต่ละประเทศจึงจะซื้อลิขสิทธิ์ไปฉาย เช่นเดียวกับละครเกาหลีรีเมคเวอร์ชั่นไทยอย่าง Full House ที่มี 7-9 ประเทศในเอเชียที่ซื้อลิขสิทธิ์ แทนที่จะซื้อเวอร์ชั่นต้นฉบับของเกาหลี

ไม่เพียงคอนเทนต์ที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะพัดพาให้เมืองไทยกลายเป็นเกาหลีแห่ง AEC การสนับสนุนจากหลายภาคส่วนก็สำคัญไม่แพ้กัน  รัฐบาลเกาหลีสนับสนุนอุตสาหกรรมบันเทิงอย่างเต็มที่ สูบฉีดเม็ดเงินเต็มเม็ดเต็มหน่วย หากทุกฝ่ายผนึกกำลังกันอย่างจริงจัง ความหวังที่จะเห็นเมืองไทยเป็นเกาหลีแห่ง AEC คงไม่ไกลเกินเอื้อม