Creative Thailand Symposium - 22 October 2016 / ทรงกลด บางยี่ขัน

ทรงกลด บางยี่ขัน (Zcongklod Bangyikhan)

a day

    ประเด็นคำถามสำคัญคือ “การพัฒนารถไฟญี่ปุ่นมีผลงานอย่างไรกับเศรษฐกิจสร้างสรรค์” ทั้งที่จริงๆ แล้วการรถไฟของญี่ปุ่นเองก็เคยประสบปัญหาขาดทุนย่อยยับไม่ต่างจากบ้านเราในปัจจุบัน แต่สิ่งที่ช่วยพลิกฟื้นให้กลับมาลืมตาอ้าปากได้อีกครั้ง เห็นจะเป็นการนำเอาความคิดสร้างสรรค์มาใช้ในการพัฒนา โดยอาศัยกรณีตัวอย่าง 2 กรณี

    การออกแบบและปรับรูปโฉมรถไฟสายคิวชู โดยนักออกแบบอุตสาหกรรม Eiji Mitooka ‘Aso Boy!’ ด้วยกลุ่มเป้าหมายที่ชัดเจน จึงออกแบบเพื่อตอบสนองต่อการใช้งานของเด็กๆ แทนที่นั่งด้วยห้องสมุดไปจนถึงพื้นที่สำหรับเด็กเล่น ด้วยมุมมองที่ว่ารถไฟไม่ได้มีไว้ขนคนเหมือนรถยนต์ แต่มีไว้สร้างประสบการณ์ให้ผู้ใช้ หรือ ‘Yufuin no Mori’ ที่ออกแบบใหม่ไปถึงเครื่องแต่งกายของพนักงาน เพราะมองว่าถ้าคนเราได้ใส่เสื้อผ้าที่ดีแล้ว ก็จะรู้สึกดีและภูมิใจในอาชีพของตนเองมากขึ้นเช่นกัน สิ่งที่ช่วยส่งเสริมให้รถไฟญี่ปุ่นพิเศษขึ้นมา คือ ท้องถิ่น และ ฤดูกาล เข้ามาสร้างจุดเด่นบนเส้นทางได้ อีกทั้ง ความช้า ที่ Mitooka เชื่อเสมอว่าไม่ใช่วิกฤติ แต่เป็นโอกาส

    และอีกกรณีศึกษาหนึ่งของ Isumi Railway จากวิสัยทัศน์ของผู้บริหารคนใหม่ ที่เห็นถึงสาเหตุของปัญหารถไฟทั่วโลกคือ ทุกคนต่างคิดเหมือนกันที่จะมุ่งหากำไรจากการขายตั๋ว ซึ่งจริงๆ แล้วมีโอกาสอื่นๆ มากมายตามเส้นทางรถไฟ ทั้งอาคารบ้านเรือน ผลิตภัณฑ์ หรือการท่องเที่ยวที่มีคุณค่า เป็นสินทรัพย์ที่ช่วยส่งเสริมรถไฟแต่ละสาย นอกจากนี้ก็คือสิ่งพิเศษของขบวนรถไฟที่ให้บริการ ตั้งแต่การซื้อลิขสิทธิ์ Mumin มาตกแต่งตลอดขบวน ไปจนถึงการเปิดเส้นทางสายกลางคืนก็สามารถสร้างรายได้มากกว่าราคาของค่าโดยสารทั่วไปอยู่หลายเท่าตัว

    การทำรถไฟที่ดีและประสบความสำเร็จได้นั้น จึงต้องคิดให้มากกว่าวิธีเดิมๆ คือการนำเอาความคิดสร้างสรรค์เข้าไปประยุกต์ใช้กับการดำเนินกิจการ บนพื้นฐานที่ยังย้อนกลับไปใส่ใจในชุมชนหรือบริบทที่รายล้อมอยู่ด้วยเช่นกัน

Creative Thailand
Creative Thailand
Creative Thailand
0 0